De Targeteers ontwikkelde samen met het Geldmuseum in Utrecht de communicatie – en mediastrategie voor een campagne ter promotie van de tijdelijke collectietentoonstelling EyeCatchers. Het resultaat is in het januarinummer 2010 van Linda Magazine – dat op 16 december verschijnt – te zien. Doelstelling van de campagne is om het Geldmuseum en in het bijzonder de numismatiek van zijn stoffige imago te ontdoen. Hiervoor werd exclusief voor Linda Magazine een 6 pagina insert ontworpen in samenwerking met Studio Anneke Krull. Wendelien Daan tekende voor de fotografie. Naast een insert werd door hetzelfde team een glossy geproduceerd waarin de belangrijkste 100 objecten uit de tentoonstelling zijn opgenomen. Voor Linda Magazine werd gekozen vanwege het grote bereik in een aantal voor deze tentoonstelling relevante publieksgroepen en het kwalitatieve umfeld dat deze titel biedt. Natuurlijk wordt met de inzet van deze glossy ook ingespeeld op een verrassingseffect. EyeCatchers is nog tot en met het eind 2010 te zien. Het Geldmuseum biedt naast tijdelijke tentoonstellingen, een geweldige interactieve en multimediale vaste presentatie waarin antwoorden worden gevonden op de dubbele vraagstelling ‘wat doen mensen met geld, wat doet geld met mensen?’ Deze vaste vaste presentatie is zowel voor kinderen vanaf 12 jaar als volwassenen erg leuk om te bezoeken.
Recent onderzoek van Mediaxplain* en Adrime toont aan dat slechts 48% van de bannervertoningen zorgt voor alle conversies. Het effect dat dit beperkte deel van de inzet in een campagne daarmee realiseert ligt sterk boven de voorheen aangenomen standaard. De uitkomsten uit dit onderzoek onderstrepen het belang om de resultaten van online advertentiecampagnes te blijven optimaliseren door zowel exploitant als de adverteerder. Tot op heden wordt een deel van de online bannering pas zichtbaar na het scrollen, maar worden deze uitingen wel altijd geteld als vertoning. Deze banners werden door de bezoekers echter lang niet altijd gezien. In het onderzoek, dat op basis van de online campagnes van een energieleverancier in 2009 tot stand is gekomen, werd gemeten hoe lang de online uitingen in beeld zijn geweest en of de uitingen überhaupt vertoond werden aan de bezoeker. Het bleek dat slechts 48% van de ingekochte vertoningen op de verschillende sites ook daadwerkelijk gezien is.Marc Arnold van Mediaxplain* legt uit: ‘Dit onderzoek onderstreept dat de benchmark van 0,3% clickratio per campagne, die al jarenlang als standaard geldt, in principe zou kunnen en moeten worden verhoogd naar 0,6%. Wanneer er teruggerekend wordt naar daadwerkelijke kosten per echte vertoning, leidt dit ook tot een kostenreductie van 52% per klik en, het belangrijkst, een extreme daling van de kosten per acquisitie via het internet’. De uitkomsten rechtvaardigen de toenemende inkoop op basis van clicks door mediabureaus, maar tegelijkertijd blaast het CPM, de inkoop op basis van vertoningen, een nieuw leven in. Het inkopen van impressies wordt dus minder interessant, maar het kopen van echte zichtbaarheid des te meer. De partijen die het onderzoek hebben opgezet verwachten dat exploitanten en mediabureaus dit kunnen aangrijpen als een kans. Zij kunnen door een betere zichtbaarheid van campagnes de campagnes op relatief eenvoudige wijze sterk gaan verbeteren. Hierdoor stijgt het resultaat van online advertising in het algemeen en die op CPM-basis in het bijzonder.
Visibility-onderzoek Al langer is bekend wat bezoekers beweegt op het internet, waar ze klikken en hoe ze converteren. Mediaxplain* heeft de campagne van de energieleverancier echter aangegrepen om nog dieper op dit bezoekgedrag in te gaan en het effect van online campagnes te meten. Voor deze analyse werd Adrime benaderd en gevraagd voor de eerste maal voor een mediabureau een visibility-onderzoek uit te voeren. In het onderzoek werd nauwkeurig gemeten hoeveel procent van de banners daadwerkelijk getoond is aan de bezoeker. Daarbij is de aanname gedaan dat een visibility tussen de 50% en 100% van de banner ‘volledig’ te noemen is. In drie weken tijd werden ruim 2 miljoen impressies geanalyseerd over drie verschillende grote netwerken.
Tijdens Kom je ook 2 – een serie inspirerende symposia georganiseerd door Mediamatic over innovatie en participatie in kunst, cultuur en erfgoed onder meer door inzet van de social web – gistermiddag in de Hermitage te Amsterdam werd het maar weer eens te meer duidelijk: Nederlandse musea zijn lui als het gaat om de inzet van de vele mogelijkheden die Web 2.0 biedt. ‘We hebben geen geld om de kennis over Web 2.0. te vergaren danwel in te kopen’, riep iemand. ‘We zijn hier nog niet aan toe’, riep een ander. ‘Is alle ophef over Web 2.0 wel terecht?’
Social webdesigner Frankie Roberto liet in zijn keynote een aantal prachtige voorbeelden zien van online platforms waar musea met hun content (lees: collecties en verhalen) kunnen aanhaken om zo nieuwe doelgroepen aan te spreken en verbindingen te creeeren tussen musea en hun collecties onderling. Even een paar voorbeelden, sommige zijn nog in de betafase: Creative Spaces, Art Babble, Free Base, What Do They Know. Natuurlijk kwam ook Wikimedia Commons aan de orde. Een andere presentatie ging over het project wikilovesart/nl, een project dat in Nederland is gedaan om onder meer de commonslicentie te promoten, bezoekerparticipatie en de interactie tussen musea onderling te bevorderen. Hoewel een succesvol project, sprak Paul Keller – een van de mensen betrokken bij Creative Commons Nederland – toch zijn teleurstelling uit over het inactieve beleid van Nederlandse musea ten aanzien van het onsluiten van kennis en collecties via wikipedia.
Het was het een inspirerend evenement. De vraag is natuurlijk wel, welk effect dit soort evenementen heeft op het gedrag van de museumwerknemer. Mijn ervaring is dat de marketing- en communicatieafdelingen van musea wel zin hebben in Web 2.0 en bereid zijn ermee te experimenteren. Maar ja die gaan natuurlijk niet over de inhoud. Het knelpunt zit ‘m bij de conservatoren, onderzoekers en curatoren, die moeten er ook zin in hebben. Deze groep was gistermiddag zwaar ondervertegenwoordigd. Misschien een idee voor de volgende keer: richt je evenement helemaal op de conservator, onderzoeker en curator. Laat deze groep eens uit zijn archieven komen en achter zijn stapel boeken vandaan en in het daglicht stappen van de wondere wereld van Web 2.0.
Volgende week wordt de eerste fietsgids van New York gelanceerd. Ride with me NYC is een initatief van en geschreven door de Nederlandse Roos Stallinga. De lancering vindt plaats in NYC. Oscar Kneppers, die de verschijning van de gids financieel mogelijk heeft gemaakt, zegt over fietsen in NYC: ‘fietsen in New York is veel minder gevaarlijk dan in Amsterdam, alle straten hebben eenrichtingsverkeer en zijn natuurlijk kaarsrecht.’ Zijn favoriete routes: Downtown East en DUMBO to Bushwick. De gids zal via de website worden aangeboden.
AT5 boekt eerste reclamevlucht tijdens de Amsterdam Gay Pride
Amsterdam beleeft zaterdag 1 augustus a.s. tijdens de Amsterdam Gay Pride een wereldprimeur: de introductie van luchtreclame met behulp van modelvliegtuigen. De eerste campagne komt voor rekening van de Amsterdamse stadszender AT5.
Campagne AT5
AT5 doet op zaterdag 1 augustus LIVE verslag van de botenparade tijdens de Amsterdam Gay Pride. Tijdens dit evenement zal AT5 op twee locaties in de stad luchtreclame maken met behulp van een lichtgewicht op afstand bestuurbaar modelvliegtuig voorzien van een sleep met een reclame uiting. Doelstelling van de campagne is om de bezoekers en de deelnemers aan de Amsterdam Gay Pride te wijzen op de integrale herhalingen die AT5 in de avond, om 18:40, 20:40, 22:30 en 23:45 uur, van de botenparade zal uitzenden.
De Reclamevliegen
De vlucht wordt uitgevoerd door de Reclamevliegen. De Reclamevliegen beschikken over een vloot op afstand bestuurbare modelvliegtuigen welke een spandoek kunnen slepen van 1,5 vierkante meter. De vluchten worden uitgevoerd op een hoogte van maximaal 15 meter. De vliegtuigen van de Reclamevliegen zijn milieuvriendelijk door het gebruik van een geluidloze elektromotor.
Het Geldmuseum in Utrecht heeft op Twitter een account geopend – www.twitter.com/oplossingcrisis – waarop bezoekers van het Geldmuseum hun oplossing voor de kredietcrisis kunnen achterlaten. De beste of leukste oplossingen worden beloond met een speciale vermelding in de kredietcrisisroute die in het najaar in het Geldmuseum wordt geopend. De selectie van de beste of leukste inzendingen wordt verricht door oud ING-bestuurder en voorzitter van de Adviescommissie Toekomst Banken Cees Maas. Maas zal tevens de kredietcrisisroute openen. De winnaars worden tijdens opening door hem bekend gemaakt. De oplossingen zijn alleen in te voeren via een terminal in de hal van het Geldmuseum.
